Znamenitosti koje morate videti ako posetite Solun

Nekoliko poznatih svetskih magazina, uvrstilo je Solun među deset najzanimljivijih gradova za „city break“ turizam. Blizina ovog grada kao i istorijska povezanost Srbije sa Solunom, samo se neki od dobrih povoda da posetite grad na severu Grčke. Danas je to svakako daleko lakše, s obzirom da nas sa Solunom povezuju česte i udobne linije kombi prevozom i mini busevima. Na ovom mestu vam predstavljamo par najznačajnijih znamenitosti koje po našem mišljenju treba da zavrede vašu pažnju.

Bela kula

Čuvena “Bela kula”, simbol Soluna, nalazi se u ulici Nikis, na samoj obali, a potiče iz perioda vladavine otomanskog sultana Sulejmana Veličanstvenog (1520-1566.) Izgrađena je kao deo gradskog utvrđenja, na lokaciji gde je već postojala druga kula koju su verovatno podigli francuski vitezovi, nakon što su krstaši osvojili Konstantinopolj.

Visoka je 33,90m i u osnovi kružnog oblika, prečnika 22,70m. Ima šest spratova povezanih stepeništem kojim se možete popeti do terase na vrhu, sa koje se pruža divan pogled na grad.

Tokom svoje istorije, kula je više puta menjala namenu i imena. Današnji naziv je dobila kada je 1912., nakon oslobođenja od Turaka izbeljena, kao simboličan gest pročišćenja. Postoji i druga verzija, po kojoj je 1890. izbelio zatvorenik u zamenu za slobodu.

Danas je u njoj moderan muzej.

Galerijusov luk

Ovo je sigurno jedan od najistaknutijih spomenika u Solunu. Njegovu izgradnju, naručio je rimski car Galerije u znak pobede nad Persijancima.

Od prvobitnih osam pilona koji su formirali trostruki luk, sa otvorima visine 12,5m i širine 9,7m u centralnom i 6,5m visine i 4,8m širine u sporednim lukovima, danas ih je očuvano samo tri.

Slavoluk se nalazi vrlo blizu Aristotelovog trga i takođe je jedan od simbola Soluna.

Rotonda

Rotonda ili Crkva Svetog Đorđa, jedan je od najvažnijih rimskih spomenika u Solunu. Izgradnju je naručio car Galerije sa namerom da mu to bude grobnica, tako da je smeštena  pored njegovog slavoluka. Sagrađena je 306. godine p.n.e. i prvobitno je služila kao hram, sve dok je car Konstantin u 4. neku p.n.e. nije pretvorio u pravoslavnu crkvu, kada je njena unutrašnjost bila oslikana mnogobrojnim freskama (neke su i danas očuvane).

1590. god. za vreme Otomanskog carstva, pretvorena je u džamiju, a minaret koji je tada dograđen je restauriran i može se videti i danas. Po oslobođenju od Turaka 1912. ponovo postaje pravoslavna crkva, što će i ostati sve do velikog zemljotresa 1979. Kada je pretrpela velika oštećenja, tako da sada posle restauracije služi kao muzej. Sa svojim više od 6m debelim zidovima, uspela je da odoli zubu vremena, tako da je sada jedna od najstarijih postojećih pravoslavnih crkvi i uvrštena je u UNESCO-vu listu svetske baštine 1.988. godine.